Human capital, czyli kapitał ludzki są to zasoby, możliwości, umiejętności, zdrowie, energia, a także wiedza określonej grupy ludzi – społeczności (czy też społeczeństwa) jako całości, ale jednocześnie każdej autonomicznej jednostki. Pojęcie kapitału ludzkiego łączy się z pojęciem pracy, świadczy o tym jakościowy wydźwięk tego pojęcia. Poziom kapitału ludzkiego nie odpowiada bowiem ilości osób w danej społeczności – niewielka grupa może dysponować ogromnym potencjałem, natomiast duża ilość osób może mieć bardzo ograniczone, niewielkie zasoby kapitału ludzkiego. 

Teoria kapitału ludzkiego niewątpliwie kładzie nacisk na aspekty genetyczne związane z rozwojem człowieka, nie zapomina jednak o poprawie jakości kapitału ludzkiego, dzięki inwestycjom o charakterze intelektualnym oraz biologicznym. Dzięki zwiększaniu zasobów kapitału ludzkiego, czyli inwestowaniu w człowieka (finansowego, a także pozafinansowego) można podnieść poziom stopy życiowej nie tylko w perspektywie jednostki, ale całego społeczeństwa. Warto przy tym pamiętać, iż kapitał ludzki jest nieodłączną częścią człowieka, jego intelektu, charakteru, jego specyficznej, niepowtarzalnej osobowości. 

Korzyści wynikające z inwestowania w kapitał ludzki w miejscu pracy plasują się zarówno po stronie pracownika, jak i pracodawcy. Pracownik może rozwijać się w miejscu pracy, a także cieszyć się stabilnością zatrudnienia, mniejszym poziomem stresu w pracy i miłą atmosferą. Pracodawca natomiast zyskuje lojalnego pracownika, który z większą chęcią wykonuje swoje codzienne obowiązki, odznacza się lojalnością, no i możliwe jest znaczne obniżenie kosztów związanych z rekrutacją nowych pracowników.